Krykiet na Korfu

Korfu, inaczej nazywana Kerkirą to najbardziej wysunięta na północ z Wysp Jońskich. Po wschodniej stronie sąsiaduje z Albanią, zaś od zachodu leży najbliżej Włoch. Niezwykłość tej greckiej wyspy przejawia się w tym, że przez wiele lat poddawana była wpływom wielu kultur. Dzięki temu Korfu ma specyficzny charakter oraz niezwykły urok. Korfu jest bardzo górzystą wyspą. Jej najwyższy szczyt to Pantokrator, który osiąga wysokość 906 m n.p.m. Powierzchnia wyspy wynosi 592 kilometrów kwadratowych.

Największy wpływ na kulturę oraz architekturę Korfu mieli Wenecjanie, którzy okupywali wyspę na przełomie XIV i XVIII wieku. Tureckie wpływy, widoczne w innych miejscach Grecji, na Korfu są niemal niedostrzegalne. Ulice Korfu, przypominają typowe ulice włoskich miast i miasteczek. Przeważają tam wysokie domy, żelazne balkony i żaluzje.

Miedzy częścią północna i południową wyspy, biegnie wyraźna granica. Jest nią żyzna równina. Północ jest wyraźnie górzysta, południe z kolei nizinne. Najchętniej odwiedzaną przez turystów jest północno – wschodnia część wyspy, rozciągająca się na północ od miasta Korfu. Piękne i malownicze plaże rozsiane są na całym wybrzeżu.

Korfu to jedyna wyspa z Archipelagu Wysp jońskich, gdzie europejski rodowód jest bardzo widoczny. Mieszkańcy Korfu uważają się za ludzi bardziej świadomych niż mieszkańcy pozostałych wysp. Korfu to istny tygiel kulturowy. Kosmopolityzm najbardziej widoczny jest w centrum miasta, wokół Esplonady, będącej połączeniem parku i placu miejskiego, która w swoim centrum ma plac do krykieta. (Warto nadmienić, że Korfu to jedyne miejsce w Grecji, gdzie gra się w krykieta, który stanowi spuściznę po brytyjskich rządach). Na północnym krańcu placu znajduje się pałac św. Michała i św. Jerzego. W latach 50 – ych pałac ten został odrestaurowany i aktualnie stanowi siedzibę administracji, znajduje się w nim bibliotek, a także Muzeum sztuki Azjatyckiej. Na zachodniej stronie Esplonady znajduje się Liston. Ulica ta powstała na zlecenie Napoleona i miała nawiązywać do paryskiej rue di Rivoli. Pełno tam kawiarni i sklepów o francuskim charakterze. Spacer po mieście Korfu i zwiedzanie wszystkich atrakcji wymaga czasu. Bez wątpienia warto zajrzeć do Muzeum Archeologicznego, Muzeum Banknotów, a także Muzeum Bizantyjskiego.

Północna części wyspy jest najbardziej zróżnicowana. Letniskowe ośrodki takie jak Gouvia, Dasia, Ipsos, czy Pirgi utraciły swój indywidualny charakter. Są to miejsca najchętniej odwiedzane przez rodziny z dziećmi, ponieważ znajduje się tam dużo malowniczych plaż i przestrzeń do uprawiania sportów wodnych. Im dalej na południe tym więcej typowej Grecji. Miejscowości Kalami i Nissaki należą do tych miejsc, gdzie tłumy stanowią rzadkość i brak tam komercyjnej oferty dla turystów. Choć w Kalami znajduje się Biały Dom, który przyciąga wielu turystów.

Do najchętniej odwiedzanych miejsc po zachodniej stronie wyspy należy Sidari, które słynie z niezwykłych formacji skalnych. Równie znane na zachodnim wybrzeżu jest Paleokastritsa, gdzie można zwiedzać ruiny bizantyjskiej fortecy z XIII wieku oraz XVII wieczny monastyr Moni Theotokou.

Południe Korfu słynie z niezwykłej architektury. Znajduje się tu pałac Achillejon. Nieco dalej na południe zwiedzić można zamek Gardiki z XIII wieku. Dla osób, które wolą „aby coś się działo”, miejscowość Benitses zapewni moc atrakcji. To miejsce tętni życiem jedynie w sezonie. Wiosną i jesienią wraca do swojego rybackiego życia.